|
|
Anasayfa » Mehmet Dogan
Istanbul'da mevsim edebiyat...
21 Aralık 2009, 02:04
Mehmet Dogan
Istanbul ve edebiyat. Yahut da edebiyat ve Istanbul... Zaman zaman iki kelimenin birbirinin müderadifi oldugunu düsünmemizi gerektirecek kadar iç içe. Tipki tarih ve Istanbul gibi.
Istanbul’un tarihi yani tarihin tarihi. Tarihin Istanbulu, edebiyatin Istanbulu.
Bugünlerde 1. Istanbul Edebiyat Festivali var. Türkiye’nin edebi birikimi, yasayan ünlü sair, muharrir, edib ve yazarlari tarihi bir mekanin, Mimar Sinan’in en küçük medresesi, Sultanahmet’teki Kizlaragasi Medresesi’nin yani Türkiye Yazarlar Birligi Istanbul Kültür Merkezi’nin kubbeleri altinda, revaklari arasinda.
Hep bir arada olduklari, bir camia olusturduklari sanilan fakat degil bir arada olmak, birbirini görmeyen isimler ayni mekânda.
Hayret edilecek sekilde ayni dili konusuyorlar. Dilleri ayri olmadigi gibi, hissiyatlari da farkli degil. Hayatin, insanin duyus ve düsünüsle anlamlandirilmasi. Kendinin ve kâinatin farkinda olmanin köklü ifade biçimleri.
Tanidik ve tanimadik, bildik veya bilmedik, asina veya bigâne isimler, “Edebiyat mevsimi”nin insani sarip sarmalayan, okuyucu-yazar ayirimini ortadan kaldiran samimiyet dalgalarina karisiyor.
Bu manzarayi görenler, Istanbul’un bekledigi, istedigi, özledigi gerçekte buymus diyor.
Istanbul demek Türkiye demek. Istanbul demek muhtevasiyla, birikimiyle dünya demek. Dünyanin bes asirdir türkçe okunmasi demek.
Istanbul’da olmayan edebiyat, Istanbullu olmayan edebiyat. Bir zamanlar biyografi kitaplarinda bile bir araya gelmeyen isimler birlikte. Hiç de kavga eder gibi, etrafa husumet saçar gibi görünmüyorlar. Istanbul’un edebiyat barisi gerçek bir baslangiç.
Yasayanlarin beraberligi en çok geçmisleri mutlu ediyor. Zihinlerde ayristirilanlar, kovulanlar simdi gerçek yerlerine avdet ediyor. Mehmet Âkif, Tevfik Fikret, Yahya Kemal, Nazim Hikmet, Necip Fazil, Âsaf Halet, Orhan Veli...onlar olunca onlarsiz olmayan edebiyatimizin muhtelif cografyalarindan isimleri bu görünüste küçücük tarihi mekani alabildigince genisletiyor. Siirin kadim zamanlara mahsus sihirli tesiri hissediliyor.
Türkiye Yazarlar Birligi’nin otuz küsur yillik sabirli, israrli ve fakat temkinli ve gösterissiz mesaisi semeresini veriyor. Istanbul’da bütün mevsimler edebiyat mevsimi oluyor.
Toplanti salonundan küçük kubbelerin altindaki odalara geçince Kemal Tahir’in tahtadan mahpushane bavulunu, Tarik Bugra’nin mütevazi daktilosunu veya Cemil Meriç’in istirahat ettigi koltugu görebiliyorsunuz.
Çok sükür edebiyat yasiyor, yasatiyor.
Bu haber 2576 defa okunmuştur.
|
Sosyal Medya
|
