Malazgirt Meydan Savasi, ilk önce siyasi açidan bütün Türk tarihine kesin ve silinmez damgasini vurmus olan, hatta dünya tarihinin de sayili savaslarindan birisidir. Oguzlara mensup Selçuklu Türkleri’ nin parlak bir basarisi olan bu zafer, Selçukluya bagimsizlik yolunu açan Dandanakan zaferinden bile yüksek deger tasir. Öyle ki, tarihin büyük olaylari neticesi Türk Milletinin büyük çogunlugu yabanci unsurlarin içinde asimile olurken, türlü etkilerle bagimsizliktan mahrum bir sekilde tarih sahnesinden çekilirken, Malazgirt Savasi Osmanli Devleti gibi bir cihan imparatorlugunun kurulmasinda amil olmustur. Basbug Atilla’nin ünlü Campus Mauriacus Savasi’ndan itibaren bilinen Kosova, Nigbolu, Çaldiran, Otlukbeli gibi Türk tarihini süsleyen büyük meydan savaslarindan çok farkli ve bunlari kat kat asan bir sahika gibi yükselmektedir. Çünkü bu savaslari takip eden ilerlemeler zamanla durmus, bu bölgelerdeki Türk hakimiyeti devamli olamamis, bütün fetihlerimiz bir istiladan öteye gitmemis, nihayet, günün birinde bu topraklar birer birer elimizden çikmistir. Istanbul’un fethi dahi deger itibariyle, Malazgirt ayarinda degildir. Istanbul’un alinmasi ile Balkanlar ve Avrupa içlerine dogru gelisen büyük askeri fetihlerle elde ettigimiz topraklardan bugün elimizde ne kalmistir? Halbuki, Malazgirt Meydan Savasi bize bir vatan vermistir. Bu büyük zafer neticesinde, Anadolu’ya akin akin gelen Türk boylari, bir daha dönmemek üzere, her karis topragi kanla yogurarak zapt edip, yerlesiyorlardi. Iste, tarihimizde bize hiçbir meydan savasinin temin edemedigi bu vasiflardaki mübarek vatani Malazgirt Savasi bagislamistir.
Malazgirt Meydan Savasi, ayni zamanda Türk milletinin Atli Bozkir Medeniyetinden, Yerlesik Medeniyete geçisini de saglamistir. Türkler, yine at sayesinde binlerce kilometrelik mesafeleri asmislar, her gittikleri yerde hakimiyet kurmuslar, fakat bu bölgelerde tabii sartlar ve bölge halklarinin baskilari neticesinde az zamanda eriyip gitmislerdir. Atli Medeniyetin en bariz vasfi olan göç, netice itibariyle, ecdadimiz hesabina ademe uzanan yol, bir ölüm degirmeni olmus ve Türklerin büyük çogunlugunun mahvina ve çöküsüne sebep olmustur. Vaktiyle bütün Avrupa’ya ve Akdeniz çevresine hükmeden Hunlar’dan, Avarlardan ve diger Türk kavimlerinden bugün herhangi birini göstermek mümkün olmuyor.
Anadolu disindaki Türk göçleri, oralara giden boylarin eriyip gitmelerine sebep olurken; Türkler, Anadolu’ya göç yoluyla geldikleri halde niçin dagilmamislar, ezilmemisler, kaybolmamislar da bilakis eskisinden çok daha parlak basarilar kazanarak büyük devletler, imparatorluklar kurarak, dünya siyasetinde öncü bir mevkie yükselmisler ve bekalarini saglayabilmislerdir? Bunun sebebi, Yakin-Dogu’ya gelen Türklerin geleneksel göçleri birakip, yerlesik hayata geçmeleridir. Eski Türk cengaverligi, sevk ve idare kabiliyeti, kahramanlik ve cesaret melekeleri, Anadolu’da yerlesik hayatin nimetleriyle birlestikten sonra, eskisinden çok daha kudretli ve dayanakli bir Türk Cemiyeti, bir Türk karakteri tesekkül etmis, saydigimiz bu basarilarin kaynagi olmustur.
Malazgirt Savasi, Anadolu’nun nüfusça Türk çogunlugunun meydana gelmesine, hem de yerlesik hayata geçmesinde ilk ve büyük bir adim teskil etmistir. Eger Malazgirt Savasi kaybedilmis olsaydi, Selçuklu gayretlerinin de az zaman içerisinde Karahanlilar’in ve Gazneliler’in akibetine ugramasi beklenirdi ve o takdirde ne Anadolu zaptedilebir, ne de yerlesik hayata geçmek gibi fevkalade bir merhale saglanabilir ve daha Iran sahasinda iken Selçuklular vb. Türk boylari gibi, eriyip tarih sahnesinden çekilebilirlerdi.
Savas baslamadan, cuma namazindan sonra Sultan Alparslan ordusuna söyle hitap eder;
Kumandanlarim, Askerlerim! Biz ne kadar az olursak olalim, onlar ne kadar çok olursa olsunlar, daha fazlasini bekleyemeyiz. Bütün Müslümanlarin minderde bizim için dua ettigi su saatlerde kendimi düsmanin üstüne atmak istiyorum. Ya muzaffer olur gayeme ulasirim, ya sehit olurum cennete giderim.
Büyük bir inançla söylenen bu sözlere askerler hep bir agizla;
Ey yüce Sultan! Her zaman senin emrinde ve seninle olacagiz, nereye gidersen oraya gidecegiz, diye haykirirlar.
Bizans imparatoru Romen Diyojen, Bizans ordusunda parali askerlik yapan Uz ve Peçenek Türklerini Araplarla çarpisacagiz diyerek kandirmistir. Savas baslamadan önce karsilarindaki ordunun Türk ordusu oldugunu anlayan Uz ve Peçenek Türkleri, gözyaslari içerisinde Selçuklu ordusuna katiliverdiler. Sultan Alparslan’in tarihi zaferine katkida bulunup, Türk’ü Türk’e kirdirma politikasina hizmet etmezler.
Bunun için, Malazgirt Meydan Savasinin, bize parlak basarilarla dolu muazzam bir gelecek hazirlamasi bakimindan da önemi ve degeri açiktir. Türk Milletini adeta bambaska bir millet haline getiren bir ruhi degisiklik ve eskisinden çok farkli dünya görüsü, Malazgirt’in eseridir.
Yazimi Sultan Alparslan’in bir sözüyle bitiriyorum.
“Biz temiz Müslümanlariz; bidat nedir bilmeyiz. Bu sebepledir ki, Allah halis Türkleri aziz kildi.”
Bize Anadolu’nun kapilarini açan Muzaffer Sultan Alparslan ve kahraman askerlerini rahmetle aniyorum. Ruhlariniz sad olsun.
Bu haber 5677 defa okunmuştur.
